Papapya~

Merhaba, Aslında neyi nasıl anlatsam bilmiyorum... Problemleri görmezden gelip halı altına süpürdüğümüz zaman her şey ne kadar da güzel,ne kadar da mutluyuz..Peki onlar oradan çıkmak istediğinde,bizi rahatsız etmeye başladığında ne yapmalıyız??? Önce o halıyı kaldırıp hepsini gün yüzüne çıkarmalı sonra da süpürüp temizlemeliyiz. Elbette bu sırada biz de tozlanacağız...Ve bu problemler bittikten sonra kendimizi temizleyip arınmamız gerekecek. Evet temizlikte işler böyle gidiyor peki ya hayatta? İste mesele oraya gelince böyle düzenli bir temizlik yapamıyoruz. Sürekli ertelemek,daha fazla acı biriktirmek kotu bir Huy!  Gerçek hayatın içinde işler genelde beklediğimiz gibi gitmez. Hatta tam aksine ummadığımız ne varsa o olur. Ve bize yine hüsran :) Her şeyin üst üste geldiği bu günlerde isin içinden nasıl çıkacağım derken ,2 sene önce açtığım bloğum geldi aklıma.. En iyisi yazmak,zaten kimsenin de gördüğü yok :)  

Küçük küçük yıldızlar,ışıldıyor kalbimde. Kısa süre önce düştüler içime, korktum, istemedim. Tabii o zamanlar içime düşen şeylerin minik birer yıldız olduğunu bilmiyordum. Daha doğrusu anlamıyordum, perdelerim kapalıydı.. Ama artık onların güçlenerek parlaması için uğraşıyorum, ümit ediyorum ki hiç sönmeyecekler. Beni eski yalnızlığıma terk etmeyecekler. Zaten biliyorum ki gönlüne bir kere yıldız düşenler bir daha asla yalnız kalmazlar. Onlar Rab'lerini bulmuş , şanslı kişiler.  Şükürler olsun!